ایران باستان، واحد پول،وزن و مقایس مسافت در ایران باستان و اهمیت آن

🌕ارتباط اقتصادی دائم، بین تمام ولایات، یک دستگاه واحد پول و یک نظام اوزان و مقادیر قابل تبدیل را در سراسر کشور الزامی می‌نمود. سکه‌های طلایی که در این دوران، در تمام ایران رواج پیدا کرد، به سکه دریک موسوم بود.

📕در تاریخ جهان، لیدیه نخستین مملکتی بود که سکه در آنجا زده شد ولی در تاریخ ایران، در زمان داریوش بود که نخستین سکهٔ متعلق به ایران بوجود آمد.

🌕پارس‌ها به اوزان و مقادیر ایلامی‌ها نامی پارسی دادند و واحدهای تازه‌ای به آن افزودند. سپس داریوش آن‌ها را تبدیل به «معیارهای هخامنشی» کرد.

🌕از ادارهٔ اوزان و مقادیر داریوش، چند وزنه از دیوریت سبز برجای مانده‌است. یک واحد وزن پارسی «کرشَه» به معنای وزن بود.

🌕کرشَه به وزن ۸۳ و یک سوم گرم در سراسر فرمانروایی تا به مصر رواج داشت.

🌕بزرگترین واحد، تالان، برابر با ۳۰٬۱ کیلوگرم بود.

🌕پارس‌ها برای اندازه‌گیری طول، از ذرع ایلامی استفاده می‌کردند که به فارسی، اَرَش خوانده می‌شد که معاول 104سانت بوده است، فریدریش کرفتر، این واحد اندازه‌گیری را بر پایهٔ اندازه‌های کاخ‌های تخت جمشید دقیقاً (۵۱٬۳۶) سانتی‌متر محاسبه کرده‌است
و برای مسافت های طولانی از کلمه فَرسنگ یا فَرسَخ استفاده میشده که هر فَرسنگ معادل 6000 ذرع بوده است.

👇👇👇
ganjyar.co

ganjyar.co