هواکشهای دفینه

 


⛔⛔گاز طلا؟!! (سری 2-هواكش)⛔⛔

متاسفانه افراد زیادی در مقابل علم ایستادگی میکنند گویی که هنوز ما در قرون وسطی زندگی میکنیم، البته یکسری از سر نا آگاهی و کمبود علم و تحربه و یکسری دیگر جهت سود کار خود مردم را گمراه میکنند.

مسئله گاز طلا!!! هیچ ربطی به هواکش ندارد.

اینگونه نظریه پردازان نه تنها با فیزیک و شیمی بلکه حتی با آیین تدفین و کار عملی و تجربی نیز هیچگونه آشنایی ندارند.

قبل از توضیح گاز موجود لازم میدانیم درمورد هواکش توضیحی ارائه دهیم.
تعبیه هواکش دلایل مختلفی دارد. لازم به ذکر است که تعداد کمی از مکانهای تدفین دارای هواکش میباشند، و نحوه یا ساختار هواکشها به شکلی بوده است که هیچ وقت در مسیر برف و باران نباشند.

یکی از دلایل تعبیه هواکش این مورد بوده است که هنگامی که دخمه ای یا مکانی برای تدفین در دل کوه و صخره و غار یا زیر زمین ساخته میشد, وسایلی جهت روشنایی غیر از مشعل روغنی وجود نداشت.
همچنین اکسیژن محدود موجود در آن فضا در هنگام کار سازندگان و روشن بودن مشعل میسوخت و تمام میشد و چیزی جز دی اکسید کربن ناشی از از سوختن مشعل و بازدم سازندگان و همچنین دوده روغن مشعل در آن فضای بسته باقی نمیماند و ادامه کار ممکن نبود,مگر اینکه سوراخی هواکش مانند تعبیه شود تا آن دوده و دی اکسید کربن را به بیرون هدایت کند و گردش هوا و اکسیژن در آن مکان صورت گیرد. و بعد از اتمام کار هواکش که دیگر کاربردی نداشت بسته میشد.(در اکثر موارد)

دلیل دیگر استفاده از هواکش که مهندسی و تدبیر بالایی در پشت آن نهفته است سوزاندن اکسیژن در لحظه آخر(که بعد از تدفین فرد و اشیاء مربوطه صورت میگرفته است), و بسته شدن خودکار دهانه با سنگ و شن بوده است.
در این باره کمی بیشتر توضیح خواهیم داد.که دلیل و نحوه انجام اینکار چگونه بوده است.
مسلما به همراه فرد علاوه بر طلا سایر فلزات مانند نقره و مفرغ و … نیز دفن میشده که آنها قابل اکسید شدن هستند.
(نقره با اینکه فلزی نجیب است ولی در مدت زمان طولانی اکسید میشود و لایه اکسایش آن نیز مانند آهن متخلخل است و روی آن باقی نمیماند و مانع اکسایش مجدد آن نمیشود درنتیجه نقره در مجاورت اکسیژن در مدت زمان طولانی تا آخر اکسید خواهد شد و فلز نابود میشود)
مهندسین سازنده مقبره نیز مانند بسیاری از علوم دیگری که در ایران باستان وجود داشت از این موضوع با خبر بودند.
پس راه مقابله با این اکسیژن موجود در اتاق و اکسایش این فلزات چه بود؟
این بود که در لحظه آخر اکسیژن داخل اتاق با چوب و روغن و … سوخته شود و دی اکسید کربن باقی بماند.(چراکه این فلزات با دی اکسید کربن واکنش پذیر نیستند)
طبق زمانی که برای سوختن اکسیژن تخمین میزدند بسته شدن دریچه هواکش را نیز با آن هماهنگ میکردند.
همانند ساعت شنی که ریخته شدن شن مثلا در ده دقیقه صورت گیرد و اکسیژن موجود در اتاق که سوخت دریچه کامل بسته شود.(از روشهای دیگری نیز برای بستن دریچه استفاده میکردند مانند بستن سر بیرونی دریچه به صورت دستی و … که ذکر همین موارد برای اهل علم کافیست)

موردی که در بالا ذکر شد در موارد اندکی مشاهده و به صورت علمی بررسی شده است.
همچنین سیاهی و چرب بودن بدنه هواکش ها ناشی از سوختن کربن و دوده روغن است نه چیز دیگر!!
حال اگر گمان کنید که تعبیه هواکش به این دلیل بوده که گاز طلا!! و سایر فلزات از مقبره بیرون رود تا احیانا اگر زمانی فردی قصد دستبرد به مقبره را داشت با گاز و مشکل این چنینی روبرو نشود سخت در اشتباهید, و این نشان دهنده عدم آشنایی شما با آیین و روش تدفین است.
چرا که وقتی فردی از درجه بالای اجتماعی در مقبره ای دفن شده,آن مقبره خانه ابدی او بوده است و قرار نبوده که دوباره باز شود.
حتی در بسیاری از آنها تله هایی تعبیه میشد تا فردی که قصد دست درازی به مقبره را دارد موفق نشود.(چه در آن زمان و چه در آینده)

پس اگر به فرض محال هم این فلزات گازی تولید میکردند نیازی به تعبیه هواکش نبود چرا که فرد مرده با گاز مشکلی ندارد!!!
مگر اینکه گمان کنید هواکش تعبیه شده تا گاز بیرون برود و شما برای باز کردن آن مشکلی نداشته باشید!
چه بسا که اکثر هواکش ها هم بنابه دلایلی که گفته شد بسته هستند.
حتی مقبره های زیادی باز شده اند که هواکش نداشتند و هیچ گازی نیز با وجود فلزات دفن شده همراه با فرد درون مقبره وجود نداشت.!

و این تفکرات و فرضیات نه تنها پایه و اساس علمی ندارد بلکه نشان میدهد که فرد مدعی تاکنون نه هواکش دیده و نه آن را مورد بررسی قرار داده است.
در نتیجه وجود هواکش هیچ ربطی به گاز طلا و فلزات و … فرضیات موجود ندارد.

مطالب ما را در سایت تاریخی،باستانی جویندگان گنج از دست ندهید.
کاملترین سایت باستان شناسی

👇👇👇👇
ganjyar.co
ganjyar.co
ganjyar.co